Gkeng Investment

  4 ความจริงเรื่องเงินที่สวนทางความเชื่อ แต่จะเปลี่ยนชีวิตการเงินของคุณไปตลอดกาล บทนำ: สู่เส้นทางความมั่งคั่งที่เรียบง่ายกว่าที่เคย โลกของการเงินเต็มไปด้วยคำแนะนำที่มากมายและมักจะขัดแย้งกันเอง จนทำให้หลายคนรู้สึกท่วมท้นและไม่รู้จะเริ่มต้นจากตรงไหนดี แต่จะดีแค่ไหนถ้ามีระบบที่ชัดเจนและเรียบง่ายมาช่วยจัดลำดับความสำคัญทางการเงินให้กับคุณ? แนวคิด "Financial Order of Operations" หรือ "ลำดับการดำเนินการทางการเงิน" จากรายการ "The Money Guy Show" คือคำตอบนั้นเอง มันคือระบบ 9 ขั้นตอนที่ไม่ได้มีแค่คณิตศาสตร์เย็นชา แต่ตั้งอยู่บนปรัชญาที่เข้าอกเข้าใจมนุษย์ เพื่อตอบคำถามสำคัญว่า "เราควรทำอะไรกับเงินบาทต่อไปของเรา?" บทความนี้จะกลั่นกรองเอา 4 แนวคิดที่น่าประหลาดใจและทรงพลังที่สุดจากระบบนี้ ซึ่งท้าทายความเชื่อทางการเงินแบบเดิมๆ และอาจเปลี่ยนมุมมองการสร้างความมั่งคั่งของคุณไปเลยก็ได้ 1. รับเงินฟรีจากนายจ้างก่อน แม้จะมีหนี้บัตรเครดิตก็ตาม ในขั้นตอนที่ 2 ของลำดับการดำเนินการทางการเงินระบุไว้อย่างชัดเจนว่า คุณควรใส่เงินในกองทุนสำรองเลี้ยงชีพ (Provident Fund/401k) ให้...

สวัสดีครับ ไม่แน่ใจว่ายังมีคนตามอยู่ไหม เนื่องจากไมไ่ด้อัพเดทนานมาก ช่วงท้ายๆ ผมเริ่มศึกษา python กับ การลงทุนซึ่งถือว่าไม่ยาก ในการทำงานเบื้องต้น แต่พอเริ่มหาความถูกต้อง หรือ ระบบ เริ่มยาก ยากทั้งทางการลงทุนกับProgramming รวมถึงคณิตศาสตร์ สถิติ จนไปอีกระดับ คือ Machine learning (ml) ยากมาก เอาจริงๆ โลกมันเปลี่ยน เมื่อ 20ปีที่แล้ว ผมแค่สนใจว่า เราซื้อหุ้นแค่อยากได้ปันผลเยอะกว่าเงินฝาก แต่ผ่านมา20ปี ระหว่างทาง มีทั้ง  ซื้อ IPO ตัวแรก ปันผล  ไปคุยกับเพื่อนที่มหาลัย วัดว่าใครถูก (โชคดี ถูก) หุ้นเด้ง  ศึกษากราฟ  ศึกษางบ ไม่มีเงินเติมพอร์ต  ขายหุ้นไปเปย์สาว เลิกเล่น  ซื้อหุ้นทิ้งไว้ขำๆ ดันเด้ง ศึกษางบอีกรอบ  เจอคนสำเร็จกับ VI ตัวเป็นๆ ทำให้เชื่ออีกที เรียนรู้การใช้ทริคในงบ จด log ลง excel เจ๊งอีกรอบแต่ไม่เยอะ  เจออาจารย์สรรพงษ์สอนงบการเงิน  อ่านงบศึกษา เสาร์ อาทิตย์ วันละตัว ประคองพอร์ตเอาตัวรอดไปได้ เจอน้องอาจารย์สรรพงษ์สอนเทคนิค  เริ่มรู้จัก Backtest  เจอเพื่อนวาดรูปคุยเรื่องกราฟได้ เริ่มศึกษากราฟอีกครั้้ง  ทำระบบเทรดขำๆ ตาม line ...

เห็นเป็นบทความที่ 200 ที่เขียนไว้ใน Blog ไม่นับที่ไม่ได้ เผยแพร่ด้วย สำหรับผม เป็นเรื่องที่แอบตลก เพราะตอนเริ่มต้นเขียนบทความที่ Blog นี้ เรียกว่ากะทิ้ง ความรู้ไว้ใน internet เฉยๆ เพราะตอนนั้นไม่มีอะไรเหลือในชีวิตสักอย่างเลย ตั้งแต่ งาน เงิน แฟน รวมทั้งชีวิต แต่ชีวิตก็เรียกว่าได้พบจุดเปลี่ยน หลังจากเริ่มทำงานอีกครั้ง เริ่มมีงาน มีเงินเก็บ เคยฝันว่าจะมีสัก 1 ล้าน ก็ทำได้ ด้วยความรู้ของการลงทุน ชีวิตช่วงปี 2557-2558 เรียกว่าเป็น แบบทดสอบชีวิตและการบริหารเงินของผมเลยทีเดียว ในยุคที่ผมเขียน Blog นี้ ครั้งแรกๆ เรียกว่าผมไม่มีงาน ไม่มีเงินเลย แต่วันนี้กลายเป็น เสาหลักของครอบครัว และ มีเงินทองไว้ช่วยเหลือคนรอบข้างได้บ้าง และ หาเสพความสุขจากเงินทองที่เราได้รับจากรายได้ และเอาเงินปันผลที่มี ไปใช้ชำระหนี้สินของก้อนใหญ่ให้ทางบ้าน แม้จะไม่พออยู่ดี ความรับผิดชอบต่อเงินตราที่ผมหาได้ เรียกว่าแทบจะหมดไปกับการ ดูแลหนี้สิน และ การลงทุน นั้นเอง ซึ่งเป็นความรับผิดต่อคนในครอบครัวทางหนึ่ง อีกด้านนึง ผมเคยบอกไว้ว่า เงินกินไม่ได้ เงินซื้อความสุข ไม่ได้ เงินซื้อความฉลาดไม่ได้ แต่เงินซื้ออาหารมื้อหนึ่งดี...

เมื่อหลายวันก่อนผมเห็นมีกระทู้ เรื่องเกี่ยวกับ ทำไมเอาเงินไปซื้อสินค้าฟุ่มเฟือย เช่น มอเตอร์ไซต์ จักรยาน ฟิกเกอร์ ทำไมไม่เก็บเงิน เพื่อไปซื้อที่ดิน หรือเตรียมเงินไว้ยามแก่ชรา ซึ่งก็มีคนเถียงกันเยอะยะ แต่ดูสภาพแล้ว จะเป็นเหตุผลที่ทำไมถึงเอาเงินไปซือของฟุ่มเฟือย มากกว่า บางก็บอกเงินเหลือ อันนี้ดีครับ แต่คนอื่นๆ ก็ยังสงสัยในคำตอบเพราะบางคำตอบก็ไม่ได้แสดงให้เห็นถึงสถานะการเงินที่แข็งแกร่งเท่าไร สำหรับผมเป็นคนที่ค่อนข้างจะทำสมดุลระหว่างสองส่วนนี้ได้ดี เว้นแต่สถานะการณ์จากนี้ไปอีก 4 ปี เนื่องจากต้องมีหนี้เพิ่มมาอีกประเด็น ดังนั้นผมเลยมาคิดว่า สินทรัพย์ หรือ สินค้า บริการ อะไรที่มนุษย์ควรมี ผ่านความคิดของผมนะครับ ถ้าผมแบ่งพื้นฐานของสินค้าอุปโภคบริโภคที่เราต้องจากคำโบราณ คือ ปัจจัย 4 เ สื้อผ้า อาหาร ที่อยู่ ยารักษาโรค แต่ผมขอเสริมอีก 2 อย่างในปัจจุบัน คงเพิ่ม ยานพาหนะ สินค้าเทคโนโลยีสารสนเทศ ตามไว้ไปด้วย รวม ค่าใช้จ่ายออกสังคม ไม่กว่ากับเพื่อน หรือ ที่ทำงาน คู่ค้า คราวนี้มาดูเพิ่มเติมต่อด้วย ว่าด้วย สินทรัพย์ทางบัญชี ซึ่งมีที่ผมเคยเขียนไว้ นิยามว่า สินทรัพย์ คือ ส่วนที่บริษัทใ...

หลังจากเข้าปฎิบัติการณ์ล้างหนี้ให้แม่มาเกือบครบเดือนแล้ว สถานการณ์ก็ยังไม่ได้ดีขึ้น แต่นี้ผมหนี ดอกเบี้ย 20% พยายามจะกู้เงินจากการจำนองบ้านซึ่งดอกต่ำกว่าชัดเจน เกือบ 10% ซึ่งผ่านมาหลังจากเซ็นเอกสารไป สัปดาห์ที่แล้ว และเมื่อวันอังคาร 14/10/2557 คนประเมินสินทรัพย์เพิ่งมาประเมินบ้าน ซึ่งผมภาวนาว่า ขั้นตอนควรเสร็จก่อน การจ่ายเงินรอบถัดไป เพื่อไม่ต้องหาเงินหลักแสนไปจ่ายเงินบัตรเครดิตในรอบเดือนนี้ ส่วนเรื่องดีของผมคือการลดเงินใช้จ่ายเหลือวันละ 200 บาท ทำให้สิ่งที่ผมปราถนามาเรียกว่าเป็นความฝันช่วง 23-24 สำเร็จไปอีกขั้นคือ เงินปันผลผมปีหน้าจะสามารถใช้เป็นเงินในชีวิตประจำวันได้ โดยผมไม่ต้องง้อเงินจากงานประจำ หรือเรียกง่ายๆ คือ ผมได้อิสรภาพทางการเงินแน่นอนในปีหน้า ทำให้ต้องวางแผนใหม่ เริ่มหลังมิถุนายนปี 58 ส่วนตัวผมก็ได้เปลี่ยนวิธีการใช้เงินมาเป็นระดับช่วงที่ไม่มีงานเมื่อ 6ปีก่อน เรื่องหนึ่งที่ ผมสัมผัสได้ถึงคำว่าเงินเฟ้อ เมื่อก่อนตอนเรียนเศรษฐศาสตร์ผมเรียนแต่การคำนวณ หรือ เงินเฟ้อ แต่พอตอนนี้กลับมาดูคือรู้สึก อาหารตามสั่งไป 35 40 ละ เสื้อยืด กางเกง ต่ำกว่าหลัก100 บาทหายาก รวมไปถึง...

วันนี้เป็นวันแรกที่ผมเริ่มกลับไปทำงานในชีวิตประจำวัน โดยใช้เงินตามที่ได้วางแผน คือไม่เกินวันละ 200 ให้ได้ และถ้าเป็นไปได้ผมจะลดลงให้เหลือ วันละ 100 ให้ได้ เพื่อนำมาจ่ายหนี้ สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อก่อนคือ -ข้าวเช้า 60 บาท -กินข้าวมื้อ 45 บาท -ซื้อผลไม้ รวมๆ 40 บาท -ออกไปซื้อโกโก้ Amazon กิน 50 บาท -เข้า 7-11 กินขนม คือ 50บาท ขึ้น -รอบเย็นไปซื้อ ไก่ทอด กิน ประมาณ 20-35 บาท - 7-11 อีก 50 บาท -รถกลับบ้าน 25 บาท วันแรก ข้าว 35 บาท ผลไม้ 20 บาท ค่ารถกลับบ้าน 25 บาท แต่สิ่งที่ค่าหายไปจากความรู้สึก ผมจะชอบอ่านหนังสือมากๆ วันนี้มีหนังสือกล้อง เล่มละ 80 บาท ผมได้แต่มองตาละห้อย แล้วคิดว่า เก็บไว้ก่อน ค่อยซื้อ วันหลัง สรุปทั้งที่เมื่อก่อนผม ซื้อของพวกนี้ได้สบายๆ แต่ตอนนี้ ไม่สามารถซื้อได้เลยแม้แต่น้อย พอเสร็จแล้ว ผมก็มานั่งคำนวณว่า เดือนนี้เหลือ อะไรเท่าไร สรุป คือ ยังพอมีเงินปันหลักครึ่งหมื่นเหลืออยู่ ก็เลยถามคุณแม่ว่าจะไปจ่ายพวกนี้เมื่อไร เท่าไร และคุยเรื่องกู้เงินมา ปิดบัตร ผลที่ได้คือ แม่ก็ไม่มีเงิน ต้องไปวนบัตร หรือ กู้มาจ่ายอีก ทำให้ผม ปรี้ดแตกทันที ว่าทำไมไม่บอกเรื่องพวกน...

หลังจากที่ผมจะลงมาจัดการ เรื่องหนี้สินของแม่ เรื่องบัตรเครดิตแล้ว ก็พบว่า จำนวนมันต่างกับที่คาดไว้เยอะมาก รวมทั้งจำนวนบัตรด้วย ตอนแรกผมคิดว่า มีสัก 4แสน พอมาไล่ดูแล้วรวมๆ รอบแรก มี 7 แสน และมีที่แม่จำไม่ได้ ไม่บอก อีกก้อนหนึ่ง สรุป รวมไปมา มี 1 ล้านนิดๆ เฉพาะ บัตรนะครับ ไม่รวมจำนองบ้าน และ อื่นๆ นะครับ พูดถึงบัตรเครดิต ที่ผมพบหลังจากทำมาสัก2-3 วัน ก็คือ จุดดี ของบัตรเครดิต คือ ง่าย เร็ว ทันที ทันใด มีส่วนลด จุดด้อย ของบัตรเครดิต คือ ดอกเบี้ยแพง ค่าอื่นๆ แพง พอรวมกับไปกดเงินสดออกมา ยิ่งค่าใช้จ่ายอื่นๆ แพง ที่มากกว่าเรารูดจ่ายสินค้าไป ยิ่งจ่ายแต่ขั้นต่ำ ทำให้ดอกยิ่งโต พอมาดูการจ่าย แล้ว ขั้นต่ำ กับ ค่าใช้จ่าย กับ เงินต้น แทบจะครึ่งๆ เลย ด้วยขั้นต่ำที่ต้องจ่ายๆ ดูๆ แล้ว ก็เกินเงินเดือนผม 1เท่ากว่าเลย เป้าหมายผม คือ ต้องการปลด บัตร บ้าน ตามลำดับครับ ชีวิตมนุษย์มันตลก 5ปีที่แล้วผมคิดว่าจะทำไงให้ได้ 1 ล้านบาท ทำให้เกิด Blog นี้ขึ้นมา แต่วันนี้ผมคิดว่าจะทำไงให้ปลดหนี้ได้ 1 ล้านบาท คิดว่า Blog นี้เงียบไปนาน เพราะ ตลาดหุ้นไม่เงียบเหงา คนซื้อ หุ้นแพง จนไม่น่าจะอยากได้สักเท่าไร ...

ช่วง2-3ปีที่ผ่านมา ผมได้สนุกสนานกับการใช้เงินเดือนมากจนลืมด้านคุณแม่ไป จนวันดีคืนดี แม่ผมก็เดินมาบอกว่าจะให้ผมไปกู้ 1 ล้าน เพื่อปลดหนี้บัตรเครดิต ผมนั่งฟังถึงกับอึ้ง แม่ผมมีหนี้บัตรเครดิตเกือบล้าน แม้จะรุ้ว่า ชีวิตแม่ชอบความใช้จ่าย แต่ไม่คิดว่าจะมีหนี้มหาศาส ขนาดนี้ เลยถามๆ ว่าสรุปแม่มีหนี้เท่าไร สรุปประมาณ 5ล้านเกือบ6ล้าน แม้ แม่จะบอกว่า จะจ่ายเอง แต่กู้ชื่อผม ผมก็ไม่เห็ฯด้วย เพราะแม่ต้องหามาจ่ายอยู่ดี ยิ่งคนที่ระเบียบวินัยทางการเงินไม่แข้งแรง แบบแม่ผมด้วย ยิ่งน่าห่วงครับ โดยแบ่งเป็นหนี้ปลูกตึก 5 ล้าน นี้บัตรเครดิต อีกประมาณ 7-8 แสน ผมถึงกับเงิบจริงๆ แม้ก่อนหน้าผมไม่ต้องการยุ่งกับหนี้สินแม่ เพราะเยอะ และแม่ก็ไม่อยากให้ผมไปยุ่งเกี่ยว ช่วง 2-3 เดือนที่ผ่านมาผมสนุกกับการถลุงเงินมากไปหน่อย ค่ากล้อง ค่าโมเดล ค่าเที่ยว จนลืมกระทั่ง เงินจะใส่พอร์ตหุ้น แต่พอมาวันนี้แม่พูดเรื่องกู้ เงินมาปลดหนี้ ผมไมเห็นด้วย อาจจะหาที่ๆ ดอกเบี้ยต่ำกว่า มาโปะ แต่ก็เพิ่มระยะเวลาขึ้นอีก สิ่งที่ผมขัดมากที่สุดอย่างหนึ่งคือ เวลาถามเรื่องเงิน แม่จะไม่ยอมบอกความจริงเท่าไร เลี่ยงๆ แต่ปัญหาของผมคือ ยิ่งไม่รู้...

หลังจากชีวิตผมได้เป็นมนุษย์เงินเดือนมาแล้ว จะ เข้าปีที่5 จากเงิน 16000 กลายเป็น 60000 แม้ว่าจะดูเงินเดือนสูงมากสำหรับคนทำงานมาประสบการณ์ 4 ปี  เมื่อตอนปี เมื่อ 5-6ปี 2552 ที่แล้วผมยังไม่เคยฝันถึงจุดนี้เลย สำหรับคนไม่ขับรถ ไม่มีแฟน ไม่ผ่อนบ้าน ติดของเล่น(เป็นค่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยที่หยุดไม่ได้) เรียกว่าสวรรค์เหมือนกันนะครับ ผมมีเงินมาลงทุนหุ้นจากงานประจำ แล้วก็ปั้นพอร์ตให้คายปันผลมา และก็ไม่มีความจำเป็นต้องใช้ปันผล ก็นำเงินปันผลกลับไปลงทุนต่อ  แต่ชีวิตมนุษย์เงินเดือน มีคนเคยกล่าวไว้ว่า ไม่มีนายจ้างที่ไหนจ้างคุณคุ้มค่าจ้างหรอก เค้าใช้คุณเกินค่าจ้างตลอด เงินเดือนผมสูงขึ้นความรับผิดชอบก็สูงตาม ณ วันนี้ที่ผมทำงานนี้ ผมทำงานมาแล้ว  14 วันติด แถมงานไม่มีลดลงหรือแนวโน้มจะบางเบาขึ้นด้วย ด้วยงานหนักที่เจอ ทำให้ผมแบกรับความเครียดกลับมาที่บ้านกลายเป็น แม่ผมดันโดนหางเลขไป ในการอาละวาดผมด้วย แม่ผมก็ไม่ได้ตอบโต้อะไร ได้แต่ไปทำงานอาหาร หาข้าวน้ำ ไปส่งผมทำงานอย่างปกติ  สำหรับผม ความจริงหลายๆครั้งที่ยังทำงานอยู่ เพราะอยากให้แม่สบายใจ เวลาอยากจะหนีทีไร คุณแม่จะปรากฏในสามัญ...

http://gkenginvest.blogspot.com/2014/05/blog-post_1.html   จากบทความที่แล้ว ผมได้แสดงถึงต้นทุนของมนุษย์ที่สำคัญ คือรายได้ ถ้าไม่มีรายได้ ใครจะทำงานให้เป็นมนุษย์เงินเดือนที่ไม่มีเงินเดือน ซึ่งถ้าอยากได้อิสระภาพทางการเงิน หรือ เงินที่ทำให้ชีวิตเรา สบายขึ้น เราต้องเข้าใจว่า สิ่งที่เราได้มา มีมูลค่าเท่าไร ดังนั้น เรามาดูเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างการลดต้นทุน เงินเดือน ด้วย การลงทุน การลงทุนไม่ว่าเราจะได้เงินฝากที่ได้ดอกเบี้ย การซื้อสลากออมสิน หรือหุ้น พันธบัตร ที่ได้เงินปันผลมา ผมขอเรียกว่า ผลตอบแทน ส่วนเงินสินทรัพย์ที่ซื้อเรียกว่า เงินต้น ถ้าเปรียบเทียบคือ เราทำงาน ตัวเราเป็นเงินต้น เงินเดือนเป็นผลตอบแทน ชีวิตเราเป็นเงินต้นได้เท่าไร สมมุติว่า ผมทำงานได้เดือนละ 20000 บาท ปีหนึ่งผมทำงานได้ 240000 บาท 240,000 =  เงินต้น * ผลตอบแทน% นี้ละครับ ค่าชีวิตเรา ณ วันที่ได้เงินเดือนเท่านี้ เปรียบเทียบผลตอบแทนง่ายสุด คือ ดอกเบี้ย สมมุติว่า ปีละ 2.5% 240,000 = เงินต้น * 2.5% กลับสมการ  240,000 * (100/2.5) = เงินต้น สรุป เงินต้น =  9,600,000 บาท นั้นคือเงิ...

ครั้งหนึ่งเมื่อมีคนถามองค์ดาไลลามะว่า อะไรเป็นเรื่องที่ท่านรู้สึกแปลกใจมากที่สุด เกี่ยวกับมนุษยชาติ ท่านตอบว่า “มนุษย์เรานึ้ ยอมสูญเสียสุขภาพเพื่อทำให้ได้เงินมา แล้วต้องยอมสูญเสียเงินตรา เพื่อฟื้นฟูรักษาสุขภาพ แล้วก็เฝ้าเป็นกังวลกับอนาคต จนไม่มีความรื่นรมย์กับปัจจุบัน ผลที่เกิดขึ้นจริงๆ ก็คือ เขาไม่ได้อยู่กับปัจจุบัน หรือแม้กระทั่งอยู่กับอนาคต เขาดำเนินชีวิตเสมือนหนึ่งว่าเขาจะไม่มีวันตาย และแล้วเขาก็ตายอย่างไม่เคยมีชีวิตอยู่จริง“ จาก: http://www.thaiquip.com/806#ixzz30Vi2zIgG บทความนี้ผมเปิดด้วยคำพูดของท่าน ดาไลลามะ ที่เกี่ยวข้องกับสุขภาพและการทำงาน ช่วงนี้ตัวผมเองทำงานหนักเสาร์ อาทิตย์ก็ต้องทำ ทำงานกลับบ้าน ออกจากบ้าน 7 โมง ถึงบ้าน 3ทุ่มครึ่ง เกือบทุกวันติดๆ มาสักพักใหญ่ๆ ตัวงานก็เครียด กดดัน คำพูดของท่านถือเป็น ต้นทุนชีวิตที่ชัดเจน มันเลยทำให้ผมคิดถึงประโยคนี้ ว่าเรายอมเสียสุขภาพ เวลา เพื่อแลกมากับค่าจ้าง แล้วทำไมเราถึงต้องทำงานเพื่อแลกกับเงิน เงิน ค่าจ้าง เงินเดือน ยุคสมัยนี้ เงินเป็นสื่อกลางในการแลกเปลี่ยนที่ง่ายที่สุด มีมูลค่าชัดเจน ไม่มีใครแลกวัวเป็นตัว กับ ข้าวสารแน่...

โดยปกติ ผมเป็นคนที่ชอบเจอคำถามแบบนี้ เล่นหุ้นมานานยัง กำไรเป็นไง ดีไหม รวยไหม เครียดไหม ถือไรอยู่ เล่นตัวไหน มีหุ้นไรแนะนำบ้าง เป็นคำถามที่คนส่วนใหญ่ชอบถามผม และ เจอคำถามแบบนี้บ่อยๆ มาก จนสร้าง Step ลำดับการตอบได้หมดแล้ว แต่ผมเป็นคนโรคจิตอย่าง ชอบเปิดพอร์ตให้กับคนที่สนิทๆ ดูได้ไม่กังวลไรเท่าไร ซึ่งต้องยอมรับอย่างว่า พอร์ตผมค่อนข้างจะสร้างคำถามเชิงบวกให้ระดับนึง ถึงแม้ช่วงนี้จะสร้าง New low  และมีหุ้นแดงเยอะสุด ในรอบ 2 ปี อยู่ก็ตาม ดังนั้น การตอบคำถาม ส่วนใหญ๋บางครั้งก็จะกวนประสาทคนถาม เช่น หาหุ้นได้ไง ก็ตอบง่ายๆ ว่า ฟังคนอื่นมาบ้าง ดูรายการ Money talk บ้าง แล้วมาแกะงบ ดูธุรกิจบ้าง ตอบบ้างคำถามเช่น รู้ได้ไงว่าหุ้นนี้จะโต ส่วนใหญ่ก็ตอบว่า "กูก็ไม่รู้" เพราะไม่รู้จริงๆ แม้หลายๆครั้ง มั่นใจมากๆ ว่า ธุรกิจนี้มันจะโตแน่นอน แต่บางครั้งมันก็ทำราคาร่วงให้เราเห็น ชัดๆ เหมือนกันด้วย ไม่ว่าผมจะอยู่ตลาดมาตั้งแต่ปี 2544 จนมา ณ วันนี้ก็ 12 ปีแล้ว ก็ยังยอมรับว่า ไม่คุ้น แล้วคิดว่า มันคงไม่คุ้นไปตลอดชีวิตเหมือนกัน สำหรับที่เราคิดว่ามันดี มันต้องขึ้น แต่ราคาลากเราลงซะตกใจ ส่วนใหญ่หล...

วันนี้ผมพูดเรื่องเกษียณกับเพื่อน ก็มีบ่นๆ กันไปสำหรับมนุษย์เงินเดือนอย่างเราๆ แม้ผมจะวางแผนการเกษียณอายุไว้สวยหรูเพียงใด ว่าจะได้เงินปันผลจากหุ้นแบบใช้ชีวิตได้ และทำแผนปฎิบัติการณ์ไว้อย่างดี เป้าหมายที่ชัดเจน แต่ผมไม่เคยคำนึงถึง ทรัพยากรเลย ด้านทรัพยากรนั้นสำหรับผมคือการนำไปสร้างผลผลิตคือ ดอกผลจากสินทรัพย์ ประเภทต่างๆ โดยมีต้นทุนเป็น เงินออม ค่าใช้จ่ายทุกอย่าง ดังนั้นผมจึงเริ่มสงสัยว่า ตัวผมเองนั้น จะสร้างเงินออมได้เท่ากันแน่ และชีวิตจากนี้ไปผมจะสร้างเงินออมได้เท่าไร ถ้าผมทำงานอีก 20ปี ผมจะสร้างเงินจากงานได้ดังนี้ ก็ได้ตัวแปรออกมาดังนี้ Y = จำนวนปีที่ต้องการจะทำงาน M = จำนวนเดือน ทั้งหมดของชีวิตที่เหลือ หรือ M = Y * 12 B = จำนวนเงินเดือนต่อเดือน S = จำนวนเงินที่คาดว่าจะออม ต่อเดือน ดังนั้นจะได้ จำนวนเงินทั้งหมด = B * M หรือ B* (Y* 12) จำนวนเงินเก็บทั้งหมด = S * M จำนวนเงินเก็บทั้งหมดคือ จำนวนเงินที่ผมจะนำไปลงทุนได้นั้นเองครับ ปกติพวกเรามักจะนึกถึงแต่รายจ่าย จนบางทีเราลืมไปว่า เรามีความสามารถในการหาเงินขั้นต้นได้เท่าไร สมการนี้ น่าจะพอทำภาพร่างๆ ของเงินท...

ช่วงนี้เป็นอีกช่วงที่สังคมไทย ได้มีการแสดงออกของความเห็นทางการเมือง แม้จะไม่เหมือนครั้งก่อนๆ เป็นอีกกลุ่มนึง ที่เห็นต่าง แต่รวมๆ สำหรับปรากฎการณ์ของการชุมนุมครั้งใหญ่ในประเทศไทยของเรา จะไม่ค่อยมี ม็อบชนม็อบ ซึ่งสำหรับผมก็ดีแล้ว ไม่งั้นจะกลายเป็นสงครามกลางเมืองไป แต่ส่ิ่งที่น่าสนใจกว่าสำหรับผมก็คือตลาดหุ้นมีแนวโน้มอ่อนแอ และ ไม่เสถียรภาพเอาซะเลย พอมีสาเหตุทางการเมืองก็ร่วงเอาๆ พอจบบางประเด็นก็ขึ้นเอาๆ ช่วง 10 ปีที่ผ่านมา เราน่าจะเริ่มชินกับการประท้วง ก่อม๊อบ ไม่ว่าจะฝั่งไหนก็ตาม ม๊อบและการประท้วงอยู่คู่ประเทศไทยมาสักใหญ่ละ แต่สิ่งที่ผมกลัวกว่า คือ เราเริ่มชินกับมัน สังคมเหมือนยอมรับการมีอยู่ของม๊อบไปแล้ว ไม่ว่าจะสีไหน ขั่วไหนก็ตาม แต่อีกอย่างที่ผมกลัวกว่าคือ ระดับผู้บริหารของประเทศ ละเลยเรื่องการแก้ปัญหาที่ก่อให้เกิดม๊อบ หลายๆครัั้ง หลายๆรัฐบาลทั้งๆ ที่รู้ว่าการกระทำ บางอย่างเป็นการเรียกแขก เค้าก็ยังทำ เพราะไม่ว่าโดนเหตุผลใดๆ ก็ตาม ที่ทำให้เค้ารู้สึกว่ามันไม่ใช่ การตอบปัญหาของผู้บริหารประเทศ ผู้ออกกฎหมาย หรือผู้บังคับใช้กฎหมายก็ตาม หลายๆครั้งทำให้หลายๆคน มีอารมณ์ร่วม และเก็บกด จน...

ช่วงปลายปีที่แล้ว ผมได้ทำเป้าหมายในการลงทุนที่ได้ตั้งไว้ตอนเรียนปริญญาตรี เศรษฐศาสตร์ ม.กรุงเทพ ไว้สำเร็จ คือ มีมูลค่าพอร์ตหุ้นได้ 1 ล้านบาท แม้จะช้าไปเกือบ 2 ปี และวันนี้ ผมก็ได้ทำเงินต้น และ เงินสด รวมกันแล้วได้ 1 ล้านบาทพอดี จากการฝากเงินเมื่อคืน ก็ความรู้สึกผม เงินล้านเมื่อต่อผมเรียน ตรี กับตอนผม 32 ปี มันมูลค่าลดลงไปเยอะจัง เมื่อก่อนผมว่า ล้านนึงน่าจะได้ คอนโด ดีๆ ห้องนึ่ง เดี่ยวนี้ ธรรมดาๆ ก็ 2.5ล้านบาทไปละ ก็ต้องถือว่าเป็นเรื่องของอัตราเงินเฟ้อ ที่กัดกินมูลค่าพอร์ตของเรา แต่ไม่เป็น ผมจะบริหารให้พอร์ตให้ชนะเงินเฟ้อได้ทุกปี แต่ปีนี้ รู้สึกจะแพ้ ตลาด และ เงินเฟ้อ แถมขาดทุนอีก ถ้าไม่นำปันผลมารวม แต่สิ่งที่ผมพอใจสุดในเป้าหมายนี้คือ การมีวินัยการเงินในการนำเงินเดือนที่ได้มาจากการทำงานมาออมอย่างสม่ำเสมอ มีหายบ้างตามจังหวะชีวิต ทำจำเป็นต้องใช้เงิน แต่พอผมทำกราฟเงินเก็บในชีวิตมันผันผวนมาก อาจจะบอกถึงวินัยการเงินผมที่ไม่มั่นคงก็ได้ครับ แต่สรุปๆๆ แผนการเงินผม คือ 4 ปี ต้องเก็บได้อีก ล้าน เฉพาะเงินสดนะครับ เป้าหมายคือ ล้านที่สอง ปักธงไว้เลย................ แผนปฎิบัติการณ์...

สำหรับผมต้องเรียกว่า ช่วงปีนี้ มีรอบของตลาดหลักทรัพย์ให้เห็นหลายแบบอยู่ ซึ่งมีตั้งแต่วิ่งขึ้น วิ่งลงอย่างรุนแรง มีทั้งไฟล่อเม่า และ ยาฆ่าเม่า หลายขนาน ซึ่งไม่ค่อยได้เห็นบ่อยเท่าไรนักใน 1 ปีการลงทุน หรือจะมองว่าจบรอบ หรือ ที่ก็ได้นะครับ สำหรับผมต้องเรียกว่า ช่วงปลายปี55 ถึงเดือน 6/56 เรียกว่า เสียกระบวนการลงทุนไปเยอะเหมือนกัน ด้วยการที่เห็นหุ้นนั้นวิ่งไม่คิดชีวิต และ จำนวนหุ้นที่แปลงเป็นมูลค่าที่สูงสุดในชีวิตของผมแล้ว ทำให้ใจเกิดความละโมบอย่างรุนแรง ทุกอย่างดูแล้ว สดใสงดงามหมด จนถึงหลักการที่ตัวเองตั้งไว้หมด และสุดท้ายก็โดนนายตลาดลงโทษช่วง 3-4 เดือนที่ผ่่านมา เริ่มเห็นผลที่เราเข้าไปซื้อ ทั้งๆที่รู้ว่า มัน แพง ไม่ได้ปันผลตามที่ต้องการ และของที่เรามีอยู่ต้นทุนต่ำๆ ก็ดันไปทำให้สูงขึ้นมาได้ตั้งเยอะ ผลก็คือ ตามรูปครับ แต่ข้อดีรอบนี้คือ ผมก็ใจเย็น ไม่ cut loss รวมทั้งเฉลี่ยขาลง ในหุ้นที่มั่นใจไงก็มีปันผล ไม่เจ๊ง และ ซื้อหุ้นบางตัวเพิ่มกลับเข้าไปอีก ในตามหลักการลงทุนที่ผมตั้งไว้ แม้จะแสดงถึงบางอย่างที่ไม่เหมาะสม เช่น ไม่ตัดขาดทุน ตามที่ตั้งกฎไว้ ไม่มีเงินเหลือซื้อหุ้นตอนเปลี่ยนข...

เผลอแปปๆ ผมก็เป็นมนุษย์เงินเดือนจะครบ 4 ปีแล้ว เริ่มชอบวันหยุด ขี้เกรียจทำงาน อยากหาทางพักร้อน หาทางกลับบ้านไวๆ ฟังแล้วมีแต่เรืองไม่ดีๆ ตัวอย่างแย่ๆ ของมนุษย์เงินเดือนสามัญๆ คนหนึ่งเลยนะครับ สิ่งที่ผมรู้สึกดีที่สุดในการเป็นมนุษย์เงินเดือนคือ วันเงินเดือนออก  จากบริษัทเงินเดือนออกทุกวันที่ 25 เปลี่ยนบริษัทมา เงินเดือนออก วันที่ 28 นับว่า ทำมาจะ 3 เดือนแล้ว ผมก็รู้สึกยังปรับตัวไม่ได้เลย เพราะเงินมันหมุนไม่ทัน ส่วนเสาร์ อาทิตย์แรก ของผม ก็ซื้อของจัดเต็ม และเสาร์ อาทิตย์ ต่อๆ ไปก็ประหยัดเอา :D ส่วนใหญ่เงินเดือน ผมจะแบ่งไว้ลงทุน และ ให้พ่อแม่ ก่อน และที่เหลือ ค่อยมาใช้ แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนจาก เพื่อนร่วมงานรอบๆตัว วันสิ้นเดือน วันเงินเดือนออก เป็นช่วงที่ทุกคนต้องจ่ายหนี้ ที่ผ่อน เพื่อครอบครัว หรือ ตัวเอง ให้มึความสุข สะดวกมากขึ้น นับเป็นช่วงเวลาที่ต้องวางแผนการเงินได้ชัดเจนมาก ช่วงเวลาที่มีหนี้สิน ยิ่งยาวมาก กรณีที่อยู่อาศัย บางที่ คำนวนแล้ว แทบเกษียณแล้วยังผ่อนไม่หมดก็มีครับ ซึ่งบางครััง ถ้าเราใช้จ่ายไม่ระมัดระวัง อาจทำให้เรามีปัญาหาการเงินได้ ซึ่งจะส่งผลต่อจิตใจในการดำเ...

รายจ่ายเป็นสิ่งที่ทุกคนต้องมีการใช้จ่ายยิ่งชีวิตในเมืองด้วยแล้ว เรียกว่าแทบจะมีรายจ่ายทุกวันไม่มีวันไหนที่เงินไม่ออกจากกระเป๋าเรา ถึงไม่เสียค่าใช้จ่ายทางตรงก็ต้องมีจ่ายทางอ้อม บางครั้งคนเราสนใจแต่การหารายได้ แต่ด้วยชีวิตคนทำงานรับเงินเดือนนั้น การจะเสริมรายได้เป็นข้อจำกัดระดับนึง เลยต้องมาสนใจการควบคุมรายจ่ายแทน โดยผมจะทำการแยกประเภทค่าใช้จ่ายที่มีโอกาสเกิดขึ้นได้ในชีวิตประจำวัน และช่วงปัจจุบันนี้ คุณพ่อผมต้องเข้ารักษาพยาบาลอย่างต่อเนื่อง แต่ละครั้งก็เกิน 30000 ขึ้นไป แต่ยังดีที่ ญาติช่วย แม่ยังมีกำลังรักษาอยู่ แต่ก็ส่งผลต่อชีวิตผมเยอะเหมือนกัน เพราะต้องจ่ายเงินช่วยคุณแม่อีกคนตามหน้าที่ของลูกที่ควรต้องทำ ดังนั้นผมจึงต้องมาทบทวนแผนรายจ่ายแต่เดือนผมใหม่อีกครั้ง เลยบันทึกเก็บไว้อ่านเพื่อทราบแนวความคิดในปัจจุบัน เพื่อได้เปรียบเทียบและปรับปรุงในอนาคตด้วย พื้นฐานชีวิตส่วนตัว ไม่มีรถ ยังไม่มีแฟน ภรรยา หรือ บุตร มีเงินเดือนประจำ มีค่าเวร ค่ารถบ้าง ไม่รวมรายได้จากการลงทุน ไม่ว่าส่วนต่างราคา และ เงินปันผล การแบ่งประเภทค่าใช้จ่ายของผม ค่าใช้จ่ายทางตรง ในชีวิตประจำวัน สำหร...